- Strona główna
- Wszystko o zaparciach
- Typy preparatów na zaparcia
Rodzaje leków na zaparcia
Ze względu na mechanizm działania, leki stosowane na zaparcia można podzielić na:
Środki przeczyszczające działające na drodze fizycznej:
- Środki osmotyczne - to słabo lub w ogóle nie wchłaniające się związki, które podawane w postaci roztworów powodują przenikanie wody do światła jelita. Leki te powodują rozciągnięcie ścian jelita pobudzając ruchy perystaltyczne.
- Środki pęczniejące - podawane są w postaci sproszkowanej lub w postaci galaretki. W środowisku wodnym, jakim jest zawartość przewodu pokarmowego, chłonąc wodę pęcznieją, co zwiększa objętość zawartości jelita. Stosując preparaty z tej grupy leków należy zwrócić szczególną uwagę na wypicie odpowiedniej ilości wody!
- Środki rozluźniające - są emulgatorami, które zmniejszają napięcie powierzchniowe fazy wodnej. Ułatwia to wnikanie wody do bryły stolca, a konsekwencji powoduje jej rozwodnienie i rozluźnienie, czyli zwiększenie objętości.
- Leki poślizgowe - powlekają powierzchnię błony śluzowej jelita cienką i śliską warstwą, co utrudnia wchłanianie składników treści pokarmowej i uniemożliwia jej zagęszczenie.
Środki przeczyszczające działające na zasadzie pobudzania pracy jelit:
- Środki pobudzające jelito cienkie - najlepiej znanym preparatem z tej grupy jest olej rycynowy, który jednak w praktyce nie jest już stosowany. Podany doustnie ulega on w obecności żółci i soku trzustkowego zmydleniu. Mydła będące produktem tej reakcji silnie pobudzają błonę śluzową jelita cienkiego, czego skutkiem jest wzmożenie wydzielania jelitowego, a zatem większe rozwodnienie treści pokarmowej i silne pobudzenie perystaltyki jelita cienkiego, szybko prowadzące do często bolesnego wypróżnienia. Podobny wpływ wywierają także niektóre surowce roślinne zawierające żywice np. korzeń jalapy, gumiguta, brzanka.
- Środki pobudzające jelito grube - efekt ten wywierają związki roślinne (Xenna i Xenna Extra) i syntetyczne. Po podaniu doustnym przechodzą one do jelita grubego w formie niezmienionej i dopiero tam bakterie rozkładają wiązanie glikozydowe i uwalniają związki, które po przeniknięciu przez błonę śluzową pobudzają śródścienne zwoje nerwowe jelita grubego.
Błonnik:
- Łączą cechy zarówno leków działających osmotycznie i pobudzajacych pracę jelit. Dzieje sie tak, dlatego że błonnik zwieksza masę stolca i zatrzymuje wodę oraz sprzyja zwiększeniu liczeności bakterii w kale. Ponadto nasila odruchowe skurcze jelit w odpowiedzi na zwiększoną objętość treści jelita. Należy pamiętać, że efekt błonnika może być odroczony nawet około 72 godziny (3 doby).
