Xenna - Wszystko o zaparciach

Rodzaje zaparć

Wyróżnia się kilka rodzajów zaparć, w zależności od przyczyny ich powstawania.
Najczęściej występują zaparcia nawykowe oraz zaparcia wtórne. Za zaparcia nawykowe odpowiadają czynniki psychogenne, takie jak: wstyd, skrępowanie, wieczny pośpiech itp. Zaparcie nawykowe to częsty problem, ale zdarza się, że zbyt pochopnie rozpoznawany, bez wykluczenia innych przyczyn zaparć. Natomiast zaparcia wtórne mają podłoże bardziej złożone i są skutkiem innych chorób (np. zwężenia jelita przez guz, albo wskutek przewlekłego zapalenia).

Opisując mechanizm prowadzący do zaparć można wyróznić też 2 formy zaparcia: atoniczne i spastyczne.
Zaparcia atoniczne - są związane z osłabieniem błony mięśniowej ścianki jelita, spowodowanej, np. siedzącym trybem życia, obniżeniem ogólnej aktywności organizmu na skutek wrodzonej słabości systemu nerwowomieśniowego, niedokrwistości, przebytych ciężkich chorób zakaźnych i niezakaźnych itd. Zaparcie atoniczne może rozwijać się również na skutek ignorowania parcia na stolec (zaparcia nawykowe).
Przy zaparciach atonicznych czynność motoryczna jelita grubego zostaje obniżona, perystaltyka zanika na dłuższy czas, odruch wypróżnienia również zanika. Niekiedy zaparciu mogą towarzyszyć apatia, osłabienie, brak apetytu, bladość, ucisk i poczucie "słabości" w kończynach dolnych, wzdęcia.
Zaparcia spastyczne - to rezultat podwyższonej pobudliwości jelita grubego, które w tym wypadku prawie przez cały czas jest skurczone, co przeszkadza przesunięciu mas kałowych. Perystaltyka, jak i przy zaparciu atonicznym, prawie nie występuje, lub jest chaotyczna. Może to mieć miejsce w przebiegu np. zespołu jelita drażliwego.